Mind Out_Blog In!

Mind Out_Blog In!

_____________________________________

Het begin is ten einde, en dus gaan we verder.
_____________________________________

Welkom, Willkommen, Bienvenue,

Deze beginzin woont al een heel leven in mijn hoofd. En nu is ie eruit, het ritme waarmee je het uitspreekt maakt het een leuke zin.
_____________________________________

Leuk dat je er bent. Als je net zoveel geniet van het lezen van mijn blog, als ik heb bij het opstellen ervan. Dan maak ik me geen zorgen.
_____________________________________________________________________________________

Abonneren? schrijf je hier in rob@mindoutblogin.be
de link is niet automatisch, kopieren en in je mailbox plakken kan wel :)

Oogluikend openende ogen, wordt oogluikend toegestaan!

AlgemeenPosted by Rob Fri, January 06, 2017 18:56:55

Waarom een blog?

Omdat mijn hersenen zich niet langer kunnen inhouden.


Zoals bij velen voor en na mij heb ik last van hersenspinsels, gelijk zoals de afbeelding in de kop van deze blog. Mijn gedachten gaan alle kanten op, zijn zwart-wit, grijs of kleurrijk en constant aan het werk.
De afbeelding in de kop komt voort uit een samenspel tussen natuur en handmatig aangebrachte folie, ten tijde dat ik deze blogsite aan het opstarten was. Toeval of niet? Voor mij een reden om deze te plaatsen omdat die aansluit bij mijn gedachte.

Wat zeker geen toeval is, is deze blogsite, de zwaarmoedigheid die 2016 heeft achtergelaten was uiteindelijk de beroemde druppel die de emmer deed overlopen. Waardoor deze blog is ontstaan, zaken die voorvallen, gebeurtenissen van alle dag en alles wat mijn hersenen, verstand en hart aan het werk zet moet een uitlaatklep hebben.

Maar ook je eigen mening plaatsen, en deze toetsen aan anderen met andere gedachten, meningen, op- en aanmerkingen, inzichten, uitzichten, voorstellingsvermogen, ideeën, als dat je aan het denken of discussiëren zet prima, grijp je kans en voel je vrij je mening te spuien!
Meningen van anderen en die van jezelf zijn belangrijk om tot een duidelijkere beeldvorming te komen.

Daar komt bij dat schrijven leuk is, je gedachten verwoorden en eventueel via een visie of verhaal tot leven laten komen, dat is een plezierige bezigheid.

Alles wat mij raakt en waarvan ik denk het ter sprake te moeten brengen zal ik hier deponeren. Iedereen die het leest heeft het recht zijn mening te plaatsen.
Waar we wel enkele grenzen aan stellen zoals: scheldkanonnades, beledigingen, ongepaste bejegeningen, dreigingen, daar doen we hier niet aan.
Weerwoord is meer dan welkom, maar fatsoen ook! Ik behoud me het recht, vanwege de aangegeven grenzen, om geplaatste berichten te verwijderen.


En dan is er een begin gemaakt met de 1e blog. Omdat ik positief in het leven sta, en we aanbeland zijn aan het begin van een nieuw jaar, we weer opnieuw lijken te moeten ontwaken, en ontwaken op vele manieren kan plaatsvinden, hier mijn verslag van een beleving om 04.30 uur op een doordeweekse dag.




Oogluikend openende ogen, wordt oogluikend toegestaan,
ook gaan de oren weer horen, al voor je bent opgestaan.

Vogels zingen hun luisterrijke liederen in een ontwakend bos, de wind begeleidt het gezang en draagt de melodie door middel van het ruisen van de frisgroene bladeren, die, verscholen achter een gordijn van optrekkende waterdruppels, zachtjes deinen op de golven van de muziek.

Goudgele stralen tonen zich, langzaam opstijgend aan de horizon, en vangen datgene aan, waarvoor ze zijn gekomen, het verwarmen van de aarde.
Nochtans is de slag niet zomaar gewonnen, het gordijn geeft zich niet in ene over, het spel is begonnen.
Onder aanvoering van gele en roze tinten, wordt de lucht een waar kleurenspektakel, het licht versneld het optrekken van het gordijn, plaatselijke onhoorbare explosies, veroorzaken wonderbaarlijke kleurenpaletten.

Roodborstjes krijgen hun volle kleur in het zicht van Irissen en pupillen, de splinters van de bomen die worden aangevallen door de spechten vliegen zichtbaar in het rond, wolken met gouden randen verschijnen en laten zich meevoeren op de stromen van de bries, die zich een weg baant naar het onbekende.

Het bos steunt en kreunt, kreunt het van het steunen? Of ondersteunt het, het kreunen?

Verraderlijke donzen dekens van mist hebben zich verzameld en nestelen onder de toppen van bomen, en leggen zich neer op het aardoppervlak, her en der worden banken geplaatst voor de vermoeide niets vermoedende reizigers.
Velden van gras, maïs, koren……… zijn ingepakt en lijken te stomen edoch rustig wachten ze af, want het opslokken en uitspuwen op onverwachte plekken is volop in beweging.

Wie of wat zal waar verschijnen, wie of wat zal waar verdwijnen? En dan, onder aanvoering van met de snelheid van 2 lichtjaren toestromende kleurenbundels licht, lost ook dat tafereel, zich verbijsterend hardnekkig verzettend, uiteindelijk op.

De pakketjes worden uitgepakt, het gordijn lost zomaar op, het bos komt nog meer tot leven, ook al leken het uren, het duurde maar even.

Het visuele effect is een streling voor het oog, waarbij je automatisch gedwongen wordt verstild te genieten van het ontwaken van de nieuwe dag. Neem er dus gerust de tijd voor als het je overkomen mag !


Dat jullie allemaal zulke momenten mogen beleven.

Houdoe

©Rob_Liefhebber van het leven.


Delen (Share) mag, hoe meer zielen hoe meer vreugd :)


#natuur #Liefhebber #ontwaken #zon #genieten #blog #mind #out #blogging #oogluikend #ogen #oren #vogels #roodborstje #iris #pupil #ochtend #dag

  • Comments(6)//algemeen.mindoutblogin.be/#post0